KÜSTÜK EMMİ
Allah rahmet eylesin; bizim köyde Küstük diye bir toprağın emeğin dervişi vardır. Asıl adı Mustafa olmasına ragmen kimse adını bilmez. Neye küsmüş, niçin küstü, kime küsmüş bilinmez ama herkes Küstük diye bilirdi onu.
Ne okuma yazama bilir; ne de kitap yüzü görmüştür. Tüfek tamir eder, köyün kazmasını baltasını biler, kaplarını kalaylar… makinasını tamir eder velhasılı Köyün zanaatkârıydı işte.
Sanırım yetmişli yıllardı. Orta son sınıfta felan okuyor olmalıyım. Annemin verdiği kazmayı bilemesi için gitmiştim.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta