KÜSTÜ VAZGEÇTİ GÖNÜL
Gül dikensiz olmaz da, gülsüz hep diken oldun,
Saçımı pençe pençe, ben ağladım sen yoldun,
Her günüm keder, hüzün, şans dedin beni buldun,
Nevbaharım ol dedim, sen hep kış oldun dünya,
Ondan senden vazgeçti, küstü vazgeçti gönül…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta