Yıktı ayaklarım beni
Sensizlik tarlası tezek
Yıkıldı bütün gök üstüme
Boşaldı yağmurlar karlar
Sen yoksun diye
Küstü baharlar...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




SOĞUKTAN DONDUK ÜSTAD BAHAR ŞİİRİN MORAL VERSİN BİZE KEŞKE
SELAM SİZE.KUTLARIM TÜM ŞİİRLERİNİZLE.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta