Demir’i tavında
Dövdüler.
Suyunu soğuk verdiler.
Eritip ışığın küspesini,
Karanlık bir odaya serdiler.
Bilmediğim bir hazırlık,
Un çoktan kavrulmuş.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Tıpkı "küspe verdiklerini" sevdikleri gibi!
Ne varsa...
Yaşarken niye "gözleri ela" demezler ki?
Çok iyiydi..
Tebrikler Zerrin Hanım..
Çok teşekkür ediyorum değerli yorumlarınız için
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta