Güneş gökyüzünde yükselmiş ona inat
Dağların tepeleri kar bürümüş hava ise soğuk
Ağaçlar fısıldayarak kollarını sallıyor
Ve yalnız
Ve çaresiz kalan ışınlar
Toprak ana yeşil elbisesini giymiş
Lakin birbirlerine dargın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta