Bazı insanlar birilerine küsmeden yaşayamazlar. Acı çektirerek rahatlarlar.
Küstükleri insanı yok farz ederek cezalandırmış olduklarını düşünürler.
Evet bazı insanlara küserek acı çektiriler, bazen bir pire için yorgan yakarlar.
Bazen bir dostluğu, hain insanların haksız dedikodularına kurban ederler.
Kendi hatalarının hepsini hasıraltı ederek, tüm faturaları küstüklerine keserler
Oysa zamanla unutulmaz bazı anılar akla gelir ve dargınlık kalbe ok gibi batar.
Akıl ve mantık ile düşünülürse, küsmelerden dolayı hiç kimse karda değildir.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..



