Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yalnızlıklarda bile yalnız kalmıyormuş insan.
Kendiyle, içindeki çocukla, ruhunun güzellikleriyle buluşabiliyor, dertleşebiliyormuş.
Dertleşebiliyormuş da...
Yine de onsuz olmuyormuş.
Sanki içimizde bir yerde, içimizdeki çocuğa arkadaş...
!Ben de varım, buradayım!' diye ön safta yer alıyor.
Kutluyorum.
Sevgi ve selamlarımla...
''Derman arardım derdime ;derdim bana dermân imiş.'' Bunu anladım, kıt anlayışımla.
Kutluyorum; Nicelerine
Değerli Hanımefendi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta