Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Zamanın derinliğini kozmik unsurlarda tadımlamak...Kuşlar, kim bilir, kaç uygarlığın içinde aldırışsız bir şekilde kendi uygarlıklarını yaşadılar.
Zamanın ruhunu koklayan şiir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta