Kuşlar Donuyor
gölgeler kaplamış merdivenleri,
tuttugum dallarda ellerim yanıyor.
haziran ortası mevsimde,
kipriklerime konan kuşlar donuyor.
karşı parkın agaçları mahzun ve şaşkın,
açan çiçekleri ürkek ve korkak.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




mükemmel bir paylaşım olmuş kutlarım değerli kalem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta