Gitmek istediğin yollar, varmak isteğin evler yok henüz,
İşte ait ya da sahip olamamak hiçbir yere.
Savrulup durmak saniyeler birbirini kovalayıp günleri aylara oradan yıllara bağlarken.
Farkında olmak kaçırılan tüm otobüslerin ama beklemek inatla.
Eksik bir şarkıyı mırıldanmak.
İzlemek yalnızca ancak bir rol biçemeden kendi filminde kendine.
Dipsiz kuyulara bağırmak yada iğne aramak samanlıkta.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta