Tan yeri ağarırken uzaklarda
Ezan sesiyle uyanır kuşlar
Sabahın ilk dedikodularına başlarlar
En yüksek sesleriyle
Gıcıklık olsun diye uyuyan insanlara
Güneşi severler onlar, getirdiklerini
Yeşili, sıcağı, yiyecekleri
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta