Yalnızdı şair,yol almıştı akşam üzeri.
Sokak aralarında,oynuyordu çocuklar.
Kadınlar ellerindeki örgüyle ugraşıyordu.
Kendisi gibi yalnız olan birşeyler aradı.
Ne var ne yok göz attı tüm gördüklerine.
Hiç bir kimse onun ne aradığını bilmiyordu,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta