Küskünüm hayata
Bekliyorum sessizce ölümü
Hani okyonusa açılan gemiler gibi
Yalnız yapayalnız dolaşıyorum
Hırçın dalgalarla boğuşuyorum
Yaşam denilen okyonusun ortasında
Bazen kıyıya yaklaşır gibi
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




bazen böyle bir ruh haline giriyor insan..ve satırlar sitem ve kahırla dökülüyor kağıda....ama herşeye rağmen yaşamak elbette güzel....böyle zamanları yaşayınca bir daha anlıyor insan hayatın güzelliğini...umarım güzel umutlar girer hayatınıza...şiir e gelince,hüzünlü ama güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta