Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Neyine aldanmıştım senin
Mahsum haline mi?
Neyine vurulmuştum senin,
Gamzeli gülüşüne mi?
Neyine kanmıştım senin,
Sabah, akşam yanımda oluşuna mı?
Sen geldin, geleli unuttum ben bu şehri.
Neyine vurulmuştum senin derken, akan sevda selini ve yazan yüreği kjutluyorum...mükemmelden öte...Ufkun YAREN
tebrikler üstadem...şiirdi..okudum..saygılarımla...
çocuklugum ve bu şehrin sokakları
ikimiz bir bütündük
sen geldin yarısı oldun
gençligim ve bu şehir bir bütündük
SEN GELDİN GELELİ
UNUTTUM BEN BU ŞEHRİ ...........
sen şehri unutmuşssun
ya diger unutulan degerler .........
güzel bir eserdi sıcak yüregine saglık
canım akadaşım ...........
yüreğine sağlık
saygı ve sevgilerimle
yüreğine sağlık
saygı ve sevgilerimle
'iNSAN SEVDİĞİ VE ÇEVRESİYLE BARIŞIK OLDUMU SIRTI YERE GELMEZ EMİ. SAĞLICAKLA KAL.'
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta