Yirminci yüzyılın son çeyreğinde,
Ardını bilmeyen önüne küsmüş.
Ne saygı, ne sevgi var yüreğinde,
İnsan var ki, kendi gönlüne küsmüş.
Asli görevimiz sanki itiraz;
Desteksiz atışlar afakî, firaz;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta