Küskün bir yalnızlıksa şayet gözlerinden dökülen
Eyvah ki ne eyvah! Büyük bir felakettir beklenen
Öfke gibi çağlayıp taşamazsan derinden
Hüzün kere hüzünlere gark olup istemeden
Depremlerle sarsılırsın çaresiz kendi içinden;
Akdeniz kadar acılı ve sıcak
Acımtırak hazlarla dökülmüş yaprak yaprak
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Farklı bir tanımlama,çok doğru ama.Bazı yalnızlıklar vardır kendimizle olduğumuz ve zamana barışık durduğumuz.Bazende acıtır yalnızlık,onlarda sanırım bu küskün yalnızlıklar olmalı...Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta