Güneşim doğmuyorken ıssız uzun gecelerde
Işığım olmuştu adın kafiyesiz hecelerde
Yıldızlar kadar uzak çöl çiçeği kadar yanlız
Sensizliğin ölümümdü. Bıçak gibi insafsız
Bir kelepçeydi sevgin, uğruna ölmeye değerdi
İnan sevgim karşısında dağlar boyun eğerdi
Karşılıksızdı sevgim hiç bir şey beklemedim
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta