Küskün kaderim. Şiiri - Fehmi Tazegül

Yazan kalemim yazmış kara yazımı.
Kimse bilmezki benim yürek sızımı.
Hiç bilemedim ne yazımı ne kışımı.
Bana düşman bu küskün kaderim.

Haksızlığı zulümleri yaşarken bilen.
İnsanlar değilmi sokaklarda dilenen.
Hayvanı doğayı hep yürekten seven.
Bana düşman bu küskün kaderim.

Ağladım gözümden döktüm yaşımı.
Hep dertlere salmışım garip başımı.
Ömrümce paylayştım ekmekle aşımı.
Bana düşman bu küskün kaderim.

Fehmi.
Bazen kulak verdim feryad dinledim.
Yazıkki bir gün gençliğimi bilemedim.
Yıllarım hüzünle geçmiş cefa eyledim.
Bana düşman bu küskün kaderim.