Belki de gördüğümüz sonbahardı.
Son ayrılık, kucağında umutsuzluk emzirerek yaklaşmıştı.
Yağan yağmura homurdanan allık kadar insanlık,
İster bir hatıra ister bir hatır...
Şaşkın gözler, eski günler dahi karanlık kalır.
Ve temenni belki sabır...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta