10/04/1960 / Arpaçay / Doğruyol Köyü / KARS
Bugün suskunluğum var benim insanlara
Kahpe zamana, umarsız akıp gitmelerine
Tek bir nağme bile çalmak gelmiyor içimden.
Hırpalanan tek teli kalmış keman gibiyim ben
Nahoş gelir gözüme hayat ağıt yakarım ömrüme
Sahipsiz bir sandal gibiyim ben gecenin karanlığında
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Devamını Oku
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta