Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrikler dokturcuğum iyi günler sevgi ve selamlar
'o vakit
konsan ya kuşkonmaz dallarıma'
aldatılabilir mi yalnızlık?
şiire tebrik
düşler,,onlarla varolmaya çalışıyoruz kimi zaman,acıtsalarda onlarsız da olmuyor...yüreğinize sağlık...
ilk değil bu senli yaşanmışlıkların uykumda canlanışı
mor ruju, eflatun kapaklarıyla göz kırptı şehir
beyaz örtüsü yoktu toprağın
yine de üşüdüm yalnızlığıma
o vakit
konsan ya kuşkonmaz dallarıma
tebrikler....saygılar
hüzün konumuş, yalnızlık konmuş dallarına...
tebrikler Ufuk..:)
yalnızlık tercih değilse hüzün verir...
yüreğine sağlık...
Kaleminize sağlık
Şimdiye kadar üye olmadınızsa, buyurun üye olunuz.
Sizi 'Şair Ahmet Ayaz' şiir grubuna davet ediyorum.
Selam sevgi ve saygılarımla.
Ahmet Ayaz
herzamanki gibi nefis siir.tesekkurler ve tebrikler
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta