Küserdi bahar,
Kır çiçeklerinin yanlızlığına.
Yorganıydı dağların kır çiçekleri,
İbret yaylasının çayırları ile bezenmiş, yanlızlığına küserdi.
Küserdi sensizliklere..
İşitmiyor, akmıyor, konuşmuyordu zaman..
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta