Küserdi bahar,
Kır çiçeklerinin yanlızlığına.
Yorganıydı dağların kır çiçekleri,
İbret yaylasının çayırları ile bezenmiş, yanlızlığına küserdi.
Küserdi sensizliklere..
İşitmiyor, akmıyor, konuşmuyordu zaman..
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta