ey!
gölgesi,
ayın on dördüne ışık olan,
özlüyorum seni.
zifire koydugun hülyalarım da,
ve bekliyorum üsteliksiz hala.
seviyorum seni,
varlık alemini kapsayan atomlar sayısınca.
bu daha başlangıcı özlemlerimin sana.
ey kızamadığım,
küsemediğim sevinçler eşiği.
bir gelsen de,
aralansa, yüzüm aydınlığınla.
gözlerim görse bir anlık,
cennetten öte güzelliğini.
aşka katılan yokluğunu süzsem.
sade bir sen içsem kana kana.
bir gel diyorum,
aşk hatrına.
ayak bas hadi,
bir adım yüreğim deki topraklarıma.
bastığın yerler de gül biter.
dikenleri yok pahasına.
ve
gel diyorsam anla!
ve gel işte
öylece
gel
özlenen her şeyim sin sen..
Kayıt Tarihi : 28.4.2012 04:23:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Gerçek sevgide mesafe denen bir şey yoktur. Şiirde bu duygu
o kadar güzel işlenmiş ki. Kutluyor, alkışlıyorum....
TÜM YORUMLAR (2)