kalmalıydı ateş küllerin altında ısrarla
hiçbirimizin kimyası bunu anlamamalıydı
söylemekten utandığında ayaklar aynı marşı
şiir baharın tozunu kaldırmadan hep şimdilik
herkese çığlıksız bir resim ve yüzsüz kimlik..
hatalarımızın toplamı kadar kıyamet
çağırmasaydı dolunay, kayan yıldızları
ah tesadüfler! ah yalancı kehanet!
falınızda kuşatılacak, yine kaç yoksul kent
geçmişin tekerrürü bitmiyor, sevgili feraset!
Sarı benizli terziler, sarhoş keyfiyet, taştan kemmiyet
demokrasinizin kıyafeti kırmızı şarap lekesi
neden önden yırtılıyor sürekli döşünüz
buruşturuyor yüzünü petrole batmış deniz
bitirmeli bu işi yürek, sapan ve taş
yangınlara döşek sermiş iki nehir bir deniz
ortadoğu kül olsa yine yeşeririz çekirdeksiz...
Kayıt Tarihi : 2.2.2024 11:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!