İçimde ölen öldü, kalan kaldı, ben aynı
Kara kaderin pususu günlerime işlemiş,
Dört yanımdan sarılmış tüm mutluluğum…
Gençliğimi tüketmiş, son ununu elemiş;
Eleğini asmış ömrüm, gitmiş çocukluğum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




10 numara . Maşallah. Bu şiir dokunuyor insana , ruhuna.
Teşekkürler
Harika şiirinizi ve yüreğinizi kutluyorum....Tebrikler tam puanımla..ZEYNEP EROĞLU
Mustafa Bey!
Mükemmel kaleminiz d aim ve kavi olsun saygılarımla tam puan
kutlarım yüreğinizi ve usta kaleminizi çok güzeldi
saygılar
Bir hayale varmazdı ki bu yürüdüğüm;
Toprak gibi örtülmüşüm ben. Boğuluyorum!
Kutlarım şairi.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta