Eskiden kuşak deyince akla bele sarılan sarık gelirdi
Kenarı püsküllü allı güllü renkli kumaştan yapılırdı
Bele kıvrımlı biçimde sarılır arasına bir kama takılırdı
Sekiz köşeli şapkayı da takınca başına değme keyfine
Bizim nesle Y’siz Zsiz alfabesiz atmış şekiz kuşağı denirdi
Acıkınca yufka arasına süzme katık sürülür iştahla yenirdi
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta