Bir kuş kondu
ağacın kuru dalına.
Önce kanatlarını çırptı.
Ağaçtan ses seda yok.
Olmadı,havalandı uçtu.
Bir umut bir daha döndü.
Kondu kuru dala.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beğeni ile okudum Çok harika bir şiir.Tam puan.Diğer şiirlerinizi de okuyacağım. Esen kalınız.Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta