Hani vedaları iyi bilirdin sen,
Zoraki ayrılıkların düşmanıydın?
Hani korkardın kaybetmekten,
Beni yere, göğe sığdıramazdın?
Hani sevmeleri öğrenmiştin sen?
Ve bitmelerden usanmıştın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




son dize oturmamış:)
kalacağın yer kalbim
gibi olabilirdi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta