Yuvarlak bir top gibi dünya,
Boşlukta döner ha bire.
Üzerinde karınca telaşı;
Bir yerlere yetişme çabası,
Devamlı koşar insan,
Nereye koştuğunu bilmeden.
Telaşa, bencilliğe,
Savaşa, kötülüğe,
Dört duvar arasında tüketilen hayata…
Herkes koşuyor,
Anın gözlerinin içine bakmadan.
Ben de koşuyorum bazen, itiraf ediyorum;
Ama biliyorum koşturduğumu.
Arada durup nefes alıyorum,
Yaşadığımı hissediyorum.
Özgürlüğün kuşun kanadında olduğunu düşünerek,
O kanadı da kırmazlarsa tabii…
Bir damla şükür,
Bir parça gökyüzü,
Bir nefeslik de olsa farkındalık…
Evren büyük,
Ömür kısa.
Çıplak geldin, çıplak gideceksin.
Yaşadım diyebilecek misin?
Dur!
Kuş bakışı bak Dünya’ya.
Kalp atışlarını hissettin mi?
Yaprağın daldaki hışırtısını,
Rüzgârın şarkısını,
Dalgaların isyanını,
Topraktan baş kaldıran her bitkinin,
Doğan her çocuğun aldığı ilk nefesi,
Ölümün verdiği son nefesi
Duydun mu hiç?
Hissettin mi Dünya’yı?
Hissettiysen eğer,
Hiç de boşuna sayılmaz yaşadıkların.
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 16:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yaşadığımız şu kısacık hayatta, insanların durup " biz ne yapıyoruz" demeleri gerektiğini düşünüyorum. Gerçekten yaşıyoruz demeleri çok değerli. Bu şiir belki bir farkındalık yaratır.




dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Çok teşekkür ederim. Saygılar.
TÜM YORUMLAR (2)