Uftade kayboldu çölün sonsuzluğunda,
Her kum tanesi bir yalnızlık, her rüzgâr bir suskunluk
Her kuştan bir teselli, bir nasihat, bir dua...
Serçe kondu omzuna:
“Sabret, kalbin boş değil, her his O’na açılan bir kapı.”
Martı süzülür ufukta:
“Gözyaşların toprağa düşse de, nur bir gün açacak.”
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta