Kuş Bakışı Şiiri - Gökçe Zafer Özaki Ûftade

Uftade kayboldu çölün sonsuzluğunda,
Her kum tanesi bir yalnızlık, her rüzgâr bir suskunluk
Her kuştan bir teselli, bir nasihat, bir dua...
Serçe kondu omzuna:
“Sabret, kalbin boş değil, her his O’na açılan bir kapı.”
Martı süzülür ufukta:
“Gözyaşların toprağa düşse de, nur bir gün açacak.”
Kırlangıç uçtu yanından:
“Her kanat çırpışı, umuduna dokunan bir dua.”
Bülbül öter uzaklardan:
“Sevdan boşuna değil, her an seni dönüştürüyor.”
Leylek konar sessizce:
“Geçmiş acılarını taşımak, ruhunu güçlendiriyor.”
Güvercin kanat çırpar önünde:
“Sessizliğin bile Allah’a bir arzudur, yalnız değilsin.”
Albatros geçer rüzgârla:
“Uzaklarda bile, kalbinin sesi duyuluyor.”
Ve en yüksekte Anka Kuşu bakar ona:
“Her fırtına sonunda sakinliğe çıkar, acın ebedî kayba dönüşmez.”