dışarıdasın.. yağmur var..
gri.. paris..
ve yalnızsın..
ellerin cebinde yürümenin hiç bir anlamı yok.
ıslık bile çalmıyorsun.
üşümüyorsun.
yalnızca dışarıdasın.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta