Kıyıya yakın gemiler geçiyor akşamında yalnızlığın.
Göz ucumda bir efkar,
Taa içerimde büyük bir yangın.
Tuzla buz,camdan yüreğime
Batıyor göz yaşlarım…
El ele vermiş hüzün ile yeni gün..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğinize sağlık...
mükemmel bir hüzün şiiri...
selam ve saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta