Biz seninle çok geç kaldık cuma günleri bir okul dağılışının heyecanına
Biraz eksiğiz beraber yaşanacak bir dünya telaşına
Çok erkeniz çiçekler açtıran bir bahara
Büyük geldi çocukluğumdan beri bana sokaklar
Cesaretimi ellerinden alıp koyamadım içime
Babam da tutmadı hiç kolumdan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta