05/04/1979 - Cihanbeyli/Konya
Boş kaldı boşlukta duran ellerimiz
Sahipsiz şimdi öksüz hikâyelerimiz
Umutlarımız var, var beklentilerimiz
Köklerimiz kururken bir yandan
Dallarımızda meyvelerimiz vardı
Kayıp sanılan ruhlar uyanacak elbette
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta