İllet harap etmiş,dört bir yanımı
Görmesin kimseler,artık halimi,
Dedikce dışarda, kalan derdimi..
Masamın üstüne yığıp ta gitti..!
***
Gel otur yanıma,dedim son defa
Dememle gülleri,saçıp etrafa
O mundar ağzıyla kin kusa kusa
Yaşlı gözleriyle,kaçıp ta gitti..!
***
Hekimler biçare,artık derdime
Acım sığmaz oldu gecelerime
Yine de nefretle,bakıp yüzüme
İçime ateşler, atıp ta gitti.
***
Birgün geldiğinde,yatağım boşsa.
Giderken vazoyu,alıver dostum
O vefasız eğer,beni sorarsa
Kuruyan gülleri, ona ver dostum
05.10.2017 / Berlin
Mahmut Mücahit Özdemir
Kayıt Tarihi : 5.10.2017 08:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Çok sevdiğim bir arkadaşımın,yakalandığı o amansız dertten yattığı hastahane odasında ağlayarak eşinden çocuklarından dert yanıp "Kendi acım yetmezmiş gibi evdeki problemleri de yığdı önüme dağ gibi, sonra da ağlaya ağlaya kaçarak gitti" demesi beni bitirdi..Günlerdir etkisinde kalıp aklımdan hiç çıkmayan o anları ebedileştirmek istedim.. Yüce Rab'bim cümlesinin derdine derman ihsan eylesin..Ardı arkası kesilmeyen acılar çektirmesin Rab'bim..Amin.. Okuyan gözleriniz,sevecen yüreğiniz var olsun..
Rabbim kimseye götüremeyeceği yükü vermesin
Yüreğine gönlüne sağlık Mahmut bey üstadım.
Selam ve Saygılarımla..
TÜM YORUMLAR (8)