Artık,
Gündüzler kabadayı...
Geceler korkak..
İlkbahar gelir mi?
Barut kokarken
Toprak...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gelmezki barut kokarken toprak,bahar sayin üstadim...
kısa ve öz bir anlatım. kutlarım. Gülce Şeren
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta