Sevgiden aşktan yoksun,eyvah! bugün de geçti.
Patlayan balon gibi,o da yokluğu seçti.
Gitme dur,diyemedim; başımı eğip kaldım.
Yalnız kimsesiz burada,loş sessizliğe daldım.
Koşarak her bir canlı,yer yüzünden çekildi.
Çırpınıp uçamıyan; bir kuş,en son şekildi.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Kum minyatür taş ise,nedir evrende insan.
Doğrusu şaşıp kaldım,dönmüyor çünkü lisan.
Güçlü bir anlatımınız var
Sayfamı ziyaret ederseniz
Sizden çok istifade ederim diye düşünüyorum.
Soru soranları çok seviyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta