Şu hayatta tek dayanağımdın;
Tek tutunduğum dalımdın...
Son bahar, son bahar geldi;
Kurudum, düştüm dalından...
Biz seninle ne güzeldik;
Hep birbirimizi tamamlar;
Yaşar, yaşar giderdik...
Son bahar, son bahar geldi;
Kurudum, düştüm dalından...
Bir kez olmaz bırakmam demedin;
Sen, sen kaderimize çok kolay razı geldin...
Son bahar, son bahar geldi;
Kurudum, düştüm dalından...
Ben sana, ben sana ta kış ayında Şubatta vuruldum;
Aşık olup kalbime mühürünü vurdum...
Ben sen, sen yok iken hiç Ayşegül demedim;
Hep, hep gülüm dedim!
Ama bana yine ayrılık denk geldi;
Son bahar, son bahar geldi;
Kurudum, düştüm dalından...
Senden düştüğüm an kapanacaktım ayaklarına;
Rüzgarlar aldı beni savurdu o yandan bu yana...
Son bahar, son bahar geldi;
Kurudum, düştüm dalından...
İyi ki, iyi ki yanında iken yağmadı yağmur;
Yok ise eriyip kopardım kendimden...
İyi ki, iyi ki görmedin beni o halde!
Son bahar, son bahar geldi;
Kurudum, düştüm dalından...
" KURUDUM, DÜŞTÜM DALINDAN! "
Engelsiz Yazar YusufKayıt Tarihi : 21.9.2024 01:38:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!