Adını öldüremedim gönlümde
Olmuyor; başaramıyorum…
Karlarla ütülenmiş dağların ardındasın,
Ve ben; ismini kutuplara yazıyorum
Belki erir de unuturum Seni diye.
Ne buzlar eriyor, ne güneş doğuyor,
Kuru gül; hala hala Senin için ağlıyor…!
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta