Kuru bozkırlar üzerinde yürüyorum,
Ellerim bomboş, hislerim kuvvetli.
Ne derece soğuk bir kasvet bu;
Ellerin uzak, gözlerin yakın.
İçim içim kıpır kıpır,
Tut ellerimi, duyarsızca sev işte.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta