Çökmüştü kara bulut Milletimin bahtına
Göz dikmişti müstevli Osmanlının tahtına
Bir sabah tüm martılar feryat figan uyandı
Ve gemiler yanaştı İstanbul’da rıhtıma
Silahları aldılar dağıtıldı ordumuz
Yüreklere daldılar, kan ağladı yurdumuz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta