Kurtuluş ulaşılmaza ulaşmak değildi bizim için..
yıldızlara uzanmak yada başka birşey...
Kurtuluş hüzünlere boğmadan yaşamaktı bizi...
Ağlarken gülebilmek...
Gülerken kahkahalarla.. gözlerimizden yaşlar gelmesi..
bütün şehri griye boğan hazana inat....
kurtuluş.. insanın yüreğiydi...
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta