Dipteyim, hayatın raksı varmış bir yuvarlakta.
Anladık ki hakikat değilmiş bu köhne varlıkta!
Ve gördük ki gerçekte yokmuş var olan.
Ve var olan değilmiş mukaddes olan.
Kabulleniş, ebedi bir dünya ezeli bir afet.
Asıl hakikat manayı yok saymak değilmiş, büyük zillet!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta