Geldi delice bir kar ardından fırtınalar
Baktım kendi halime kahrolmuşum donmuşum
Yıllar yılı Tanrının kapılarını çalmış
Küçücük bir günahla huzurdan kovulmuşum
Korkmam günahlarımdan dönek insanlar gibi
Ne iyiliklerimin hep tutsağı olmuşum
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Artık orada, öbür tarafta belli olacak. İnsan dünyada kendini kandırabilir her şekilde
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta