ormanın derinliklerinde yürürken gördüm sensizliği,
ağaçların yapraklarından süzülen az miktarda ışıkla
sevda mevsimi sarmış adanın bedenini,
bir orman senfonisi bölüyor sessizliği,
rüzgarın vokaliyle atıyor içimden sensizliği,
ve yapraklar alkışlıyor aynı tempoyla.
ayaklarımın altında ezilen çam pülleri
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Ahhh o sensizlik yok mu, o SENSIZLIK...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta