Varlığın, fırtınalı engin bir deniz misali
Uçsuz bucaksız, ne adası var nede sahili
Tek başımayım, yüzüyorum kurtulmak için
Savuruyor beni oradan oraya hüzün yelleri
Her kulaçta biraz daha ileri gidecekken
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta