Ölümden ötesine geçemeyen sevgili
Araf'ın kafesinde kanatsız kuş misali
Hıfzetmiş aşka ait dünya lisanlarını
Bir tek ölüm dilinden alamamış aklını
''Sensiz cennet istemem'' dermiş insan hâl ile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Perihan Hanım..
anlamlı güzel bir çalışma olmuş
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta