Bir bitkinin öyküsü kaleminin ucundan kan revan damlayan kabulleniş...
Dünya yalan değil,insanlar yalan demişti bir dosttum,Değil dostum değil herşey gerçek
sokağa çıktığımda kan damlasını görmüş gibi bakan onlarca yobaz kelle,
daha ne kadar sayayım dostum sesimi yükseltecek bir dağ yamacı,içimdeki isyanı,kiri bastıracak bir sonsuzluk yok,yumruğumu sıkamıyorum artık eziliyorum.Yalnızım ve korkuyorum ölümden değil isyanın beni boğmasından
Bundan nefret ediyorum,sokağa çıktığımda çoban köpekleri ve iki ayaklı yaratıklarla didişmekten bıktım,yoksullukla,cahillikler,kendimle,kalemimle didişmekten bıktım.
Yumruğumu sıkıp göğe kaldırmayı devrim marşlarını,özgürlüğe kanat çırpmasını tekrar öğretin bana yoksa yenilip kaybolurum.
Çoban yok kurtlar dadandı bana kurtarın ölüyorum
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
SUSKUN ÇIĞLIKLAR BİR FAYDA VERMEZ DOST .. SARIN UMUDUNA KUŞAN CESARETİN KILICINI VE MÜCADELE ET. GIDAN YÜREĞİNDEKİ İNSAN SEVGİN OLSUN.. İLMİNLE BİLDİĞİN YADA SANA ÖĞRETİLEN DOĞRULARA TUTUN MÜCADELE ET DOSTM ..SELAM VE SAYGILARIMLA..
yumruğumu sıkamıyorum artık eziliyorum.Yanlızım ve korkuyorum ölümden değil isyanın beni boğmasından
Zaman dar, kurtlar sofrası, yalnızlığın ve korkular ırmağının dibi...
Deneme Yazılarıma göre örtüşüyor yazılarınız...Müdavimi olacağım yazılarınızın...
Mustafa Yılmaz
DUYARLI ACI ÇEKEN BİR YÜREĞİN ÇIĞLIĞINI HİSSETTİM İLİKLERİMDE..
YALNIZ DEĞİLSİN DOST,SENİN GİBİ ÇIĞLIKLAR BİR GÜN GÖKGÜRÜLTÜSÜ OLUR..
Değişik ama güzeldi tebrikler.
yüreğinize sağlık çok güzelllll
Kurtarın Ölüyorum
Bir bitkinin öyküsü kaleminin ucundan kan revan damlayan kabulleniş...
Dünya yalan değil,insanlar yalan demişti bir dosttum,Değil dostum değil herşey gerçek
sokağa çıktığımda kan damlasını görmüş gibi bakan onlarca yobaz kelle,
daha ne kadar sayayım dosttum sesimi yükseltecek bir dağ yamacı,içimdeki isyanı,kiri bastıracak bir sonsuzluk yok,yumruğumu sıkamıyorum artık eziliyorum.Yanlızım ve korkuyorum ölümden değil isyanın beni boğmasından
Bundan nefret ediyorum,sokağa çıktığımda çoban köpekleri ve iki ayaklı yaratıklarla didişmekten bıktım,yoksullukla,cahillikler,kendimle,kalemimle didişmekten bıktım.
Yumruğumu sıkıp göge kaldırmayı devrim maaşlarını,özgürlüğe kanat çırpmasını tekrar öğretin bana yoksa yenilip kaybolurum.
Çoban yok kurtlar dadandı bana kurtarın ölüyorum
Kurtarın Ölüyorum
Bir bitkinin öyküsü kaleminin ucundan kan revan damlayan kabulleniş...
Dünya yalan değil,insanlar yalan demişti bir dosttum,Değil dostum değil herşey gerçek
sokağa çıktığımda kan damlasını görmüş gibi bakan onlarca yobaz kelle,
daha ne kadar sayayım dosttum sesimi yükseltecek bir dağ yamacı,içimdeki isyanı,kiri bastıracak bir sonsuzluk yok,yumruğumu sıkamıyorum artık eziliyorum.Yanlızım ve korkuyorum ölümden değil isyanın beni boğmasından
Bundan nefret ediyorum,sokağa çıktığımda çoban köpekleri ve iki ayaklı yaratıklarla didişmekten bıktım,yoksullukla,cahillikler,kendimle,kalemimle didişmekten bıktım.
Yumruğumu sıkıp göge kaldırmayı devrim maaşlarını,özgürlüğe kanat çırpmasını tekrar öğretin bana yoksa yenilip kaybolurum.
Çoban yok kurtlar dadandı bana kurtarın ölüyorum
saygıdeğer arkadaşım ;
sitemlerle örülmüş,ama hayatın içinden alınan konuların oluşturduğu sosyal boyutu ağır basan çok güzel bir çalışma okudum...kutlarım....sevgiyle kalın...saygılarımla...ibrahim yılmaz.
Çoban yok kurtlar dadandı bana kurtarın ölüyorum
güzeldi tebrik ediyorum hürmet ve muhabbetlerimle efendim İlyas Kılınçarslan
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta