Acısını yaşıyor kanatlarım
yaşayan tüm umutsuzlukların.
Canım acıyor;
canımı acıtıyor yokluğun.
Gel artık umudu hayatım olan aşk.
Kurtar beni,
tut ellerimi,
tut ellerimi!
Gözlerinin umudu kadar sonsuz yarınlarda
Kurudu artık dudaklarım,
dudaklarım konuşamıyor artık.
Bundandır susmam,
bundandır sebepsiz tüm söylenenler.
Bundan kaybediyorum bazen kendimi,
bundan kaybediyorum bazen umutlarımı.
Dudaklarım sıcaklığını istiyor.
Dudaklarım ıslaklığını istiyor.
Her bir hecesi birer sevda olan kelimeleriz biz.
Karşılık beklemeden ardı ardına dizile gelen
cümlelerdir bizim aşkımız.
Kayıt Tarihi : 26.11.2009 18:23:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Şair Onurnurdemir](https://www.antoloji.com/i/siir/2009/11/26/kurtar-beni-41.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!